معرفی شهرستان

 
معرفی
 
 
شهرستان قروه به وسعت 2430 کیلومتر مربع می باشد.
این شهرستان در جنوب شرقی استان قرار گرفته، و از شمال به بیجار، از جنوب به کرمانشاه، از شرق به همدان و از غرب به سنندج محدود شده است. این شهرستان دارای 4 مرکز شهری، 3 بخش، 9 دهستان و 127 آبادی دارای سکنه است.
 
 
 

 




موقعیّت جغرافیایی

شهرستان قروه در دشت وسیعی در 93 کیلومتری خاور سنندج و 72 کیلومتری شمال باختری همدان قرار دارد.  مساحت این شهرستان آن 4268 کیلومتر مربع می باشد.
 قروه بین 47 درجه و 48 دقیقه طول جغرافیایی و 35 درجه و 10 دقیقه عرض جغرافیایی قرار دارد.

جغرافیای طبیعی و آب و هوا

ارتفاع شهرستان قروه از سطح دریا 1900 متر می باشدشو همین ارتفاع، آب و هوای خاصّی را در منطقه ایجاد کرده است که دارای زمستان بسیار سرد با برف های سنگین و تابستان نسبتاً خنک با وزش بادهای همیشگی است.
 به علت گرم و خشک بودن میزان رطوبت هوا کمتر و میزان باران های بهار و پائیز متوسط است. میزان بارندگی متوسط سالیانه آن حدود 250 تا 350 میلیمتر می باشد.

بادهای مشهور این شهرستان عبارتند از:
  • باد شمال (شه مال)
  • باد سیاه (ره شه با) 
  • باد زلان 
  • گرد باد 

منابع طبیعی قروه

شهرستان قروه در منطقه ای سردسیر و کوهستانی قرار دارد، و دارای ارتفاعات بسیاری می باشد. همچنین در آن چشمه ها و چندین رودخانه فصلی و قنوات متعددی وجود داشت که از ذوب شدن برف کوهها و ارتفاعات بوجود می آمد که بعلت حفر چاهها و خشک سالیهای سنوات گذشته خشک شده اند.

موقعیّت کوهستانی، جهت چین خوردگی ها و نحوة تابش خورشید، در میزان پوشش گیاهی این ناحیه مؤثر است. که اکثر دامنه ها پوشیده از گیاهان معطر و چند ساله مانند انواع گونها، گراسها از خانواده گرامینه، گونه های معطر و دارویی مانند: بابونه، آویشن، گل گاو زبان، هرزه، نعناع، کُما و جاشیر است.

در کوهستان های قروه انواع پرندگان و پستانداران زندگی می کنند که مهمترین آن ها عبارتند از:
 
  • پستانداران علفخوار
    • قوچ و میش
    • کل و بز
    • خرگوش
    • گراز
    • انواع جوجه تیغی
  • پستانداران گوشتخوار 
    • گرگ
    • روباه
    • شغال 
  • پرندگان
    • شاهین
    • کبک
    • کرکس
    • عقاب طلایی
    • دال
    • جغد
    • شاه بوف
    • قوش (طولان)
    • قمری
    • فاخته
    • بلدرچین
    • میش مرغ
    • انواع مرغابی
    • آنقوت
    • حواصیل خاکستری
    • لک لک سفید
    • غاز خاکستری
    • چنگر
    • بط
    • آپچیک آواز خوان
    • کبوتر چاهی
    • سبز قبا
    • سهره معمولی
    • گنجشک معمولی
    • زاغ
    • اگرت بزرگ
    • پاشلک معمولی
    • اگراس سیاه
    • حواصیل زرد
    • حواصیل ارغوانی
    • کوکرگندمی
    • قرقی 


چشمه ها   

چشمه سرآب
 

در بخش جنوبی شهر قروه سرآبی طبیعی وجود دارد که یکی از تفرجگاه های مردم منطقه محسوب می شود. این سرآب دارای آبی زلال وگوارا است. بخشی از آب کشاورزی و فضای سبز قروه از این چشمه تأمین می شود.

دریاچه سراب

 چشمه بابا گرُگُر

روستای «باباگُرگُر» در 38 کیلومتری شمال شرقی شهرستان قروه، چشمه ای جوشان همیشه می خروشد که به آن «دنگز» می گویند. آب این چشمه در استخری عمیق و مدور به محیط 200 متر جمع شود. این چشمه پر آب به علّت وجود املاح معدنی به ویژه گوگرد رنگی است. آب آن زرد رنگ مایل به نارنجی و گازدار می باشد. درمحلّ چشمه های آهک ساز، برجستگی هایی به وجود آورده اند که مشهورترین آن ها «اژدها» نام دارد.
 

 

چشمه سرآب وینسار
 
یکی ازقدیمی ترین چشمه های قروه است که در روستای وینسار (از توابع قروه در 35 کیلومتری جاده قروه - همدان) واقع  شده است. این چشمه آبی بسیار گوارا دارد. در حقیقت روستای وینسار پیرامون این چشمه شکل گرفته است. اطراف چشمه اصلی سنگ چین شده و قدمت آن حدود دو تا سه قرن برآورد شده است. تا حدود سی‌ سال‌ پیش‌، مردم‌ روستا در ماه‌ خرداد مراسم‌ شکرگذاری‌ و قربانی‌ برای‌ "سراب" برگزار می‌کردند. در این‌ مراسم‌ ضمن‌ قربانی‌ کردن‌ گوسفندان‌ به‌ جشن‌ و شادمانی‌ می‌پرداختند و احترام‌ ویژه‌ای‌ برای‌ این‌ چشمه‌ قایل‌ بودند.

رودها

رودخانه شور (چم شور)

این رود بزرگترین و پرآب ترین شعبه های تلوار است که سرچشمه اصلی آن از ارتفاعات بدر و پریشان و دره بزرگ میهم نشات میگیرد. چند کیلومتر به سمت شمال شاخه دیگری دریافت می کند که از ارتفاعات شرقی روستای نارنجک و بابا شیداله سرچشمه گرفته است و پس از عبور از آبادیهای کمره، مجین، آجی چای، مهدی خان، شوراب هزاره  در روستاهای شادی آباد و عبدالله آباد به تلوار می ریزد و سپس به قزل اوزن می پیوندد.
 
رود شیخ جعفر
 
 ازکوه های ویهج، آصف آباد، نعمت آباد (دامنه شمالی بدر)و مانگه دول سرچشمه گرفته و به وسیله چشمه مسیر رود خانه پرآب می شود و در نزدیکی پل باباگُرگُر به رودخانه شور و سپس به رود تلوار می ریزد.
 
چم یالقوز آغاج
 
این رود با شاخه های متعدد از دره بزرگ روستاهای پرپیشه، جامه شوران، و ارتفاعات غربی کوه ابراهیم عطار سر چشمه گرفته و به رود خانه تلوار می پیوند.

کوههای قروه

شهرستان قروه دارای ارتفاعات بسیاری است که مهمترین آنها عبارتند از کوههای: پریشان، بدر، پنجه علی، ابراهیم عطار، یوسف سیاه، شعبان کچل، خرسه ریه، سه زرده و غیره.



صادرات  
    

به جهت وجود معادن سنگ، یکی از مهمترین صادرات قروه سنگ های معروف آن می باشد که عبارتند از: مرمر، پوماس، ساختمانی، چینی، کریستال، پوکه ساختمانی، گرانیت و یشم.
 
از دیگر صادراتش، گندم و سیب زمینی می باشد.   
 
گندم
 
در سال هایی که بارش و عوامل جوی مناسب است حدود 200 هزار تُن گندم به داخل و خارج استان صادر می شود.
 
سیب زمینی
 
از آن جایی که سیب زمینی این شهرستان از دهه هفتاد در تناوب گندم قرار گرفته سالانه حدود 150 هزار تن تولید می شود که مازاد آن به سایر استان های ایران و کشور عراق صادر می شود.

 

جغرافیای انسانی و فرهنگ

نژاد

در خصوص ساکنین اولیه قروه اقوال و روایات متفاوتی وجود دارد. بدین جهت تعیین نژاد آنان کاری دشوار است زیرا تاکنون تحقیق تخصصی و خاصی از سوی محققین صورت نگرفته است. اما طبق اقوال با توجه به تُرک زبان بودن این شهر در استان کردستان که زبان اصلی آنان کُردی بوده،   می توان گفت نژاد ساکنین اولیه تُرک و از نژاد آریائی های اصیل هستند که حکومت مقتدر مادها را در همدان پایه گذاری کردند. 
 
زبان
 
زبان اصلی مردم قروه تُرکی است. زبان تُرکی قروه شُعبه ای از تُرکی آذری می باشد و لهجه آن با سایر روستاهایش متفاوت است. یکی از علل تُرک زبان بودن شهر قروه آن است که قروه در راستای جغرافیای وسیع مردمان تُرک در جنوب جغرافیایی، یعنی در منتهی الیه استان زنجان و همدان قرار گرفته است. بعد ها در اثر توسعه شهری، ملّیت های گوناگون از جهات مختلف به این دیار مهاجرت کردند و یک تنوع فرهنگی بسیار گسترده به وجود آورده اند مثلا: نژادهای معروف کُرد (کلهر و کرمانجی) به این منطقه آمده اند و ماندگار شده اند.

در ابتدا اهالی قروه کلا ترک زبان بودند اما در اثر مهاجرت هایی که بیان شد الان اکثریت مردم کرد زبان می باشند.  اهالی قروه به سه زبان فارسی، ترکی و کردی تکلم می کنند که این نمادی از تنوع ملیت های گواگون است.

دین و مذهب

مردم قروه مسلمان و مذهب آنان شیعه و سنی می باشد.

پشینه تاریخی قروه

وجه تسمیه قروه

در خصوص وجه تسمیه قروه روایات بسیاری وجود دارد که چند مورد آن ذکر می شود.

نام قروه بر گرفته از واژه عربی  « قَرو » به معنای «زمینی که قطع نشود» (فرهنگ دهخدا، ص1373)  می باشد.
 
چون قروه در میان دشتی قرار گرفته و اراضی مسطح آن چون زمینی یک پارچه که در میان کوه ها محصور شده است شاید این معنی را کرده اند. بعضی هم روایت کرده اند: قروه یعنی دشت شقایق. این معنی نیز تا حدودی قابل توجه است زیرا قبل از اینکه قروه به شهر تبدیل شود اراضی آن دشتی مملو از شقایق بود. بعضی معتقدند کلمه قروه در اصل کردی و «گل وه» بوده یعنی گل گاه و گلزار، «وه» پسوند و به معنی گاه می باشد.
 
در وجهی نام قروه بر گرفته از واژه عربی «قرو» به معنای جوی بزرگ و دراز که در آن ستوران آب می خورند (فرهنگ دهخدا، ص 1373) می دانند. چرا که در سال های نه چندان دور (کمتر از دو دهه پیش) جویِ آب زلالِ نشاط آور و روح افزایی که از سرآب قروه سرچشمه می گرفت با صدایی دل انگیز و آبی با طراوت از وسط شهر می گذشت و به باغات و زمین های پایین شهر روان می شد.
 
دکتر کدکنی واژه قروی (قروه ـ قُروِ) را دیواری کاهگلی یا خانه حصیری می داند. با توجه به این که تا چند دهه پیش که هنوز آسفالت و سیمان به این شهر راه پیدا نکرده بود، قریب به اتفاق دیوارها و پشت بام ها در جهت جلوگیری از سایش با آب باران و زیبایی ظاهری پوشیده از یک لایه کاه بود. این وجه تسمیه به جهت آن که واژه ترکی است نه عربی و نیز اشاره به یکی از ویژگی های این شهر دارد برای اهالی قابل قبول تر است.
 
روایت دیگری هم وجود دارد مبنی بر اینکه قروه یک واژه ترکی است، زیرا در چند منطقه ترک نشین مناطقی به همین نام وجود دارد از جمله: در اطراف رزن از شهرهای همدان و در حوالی سُنقُر.
 
محلات مشهور قروه

محلات مشهور قروه عبارت اند از: یوخاری محله یا محله بالا، آشاغه محله یا محله پایین، داغ محله یا محله کوه، محله کوچکه کان یا محله سنگ، سنجه تپه، قاش تپه، ره مین آباد، محله پشت شهرداری، زمین شهری پشت خانه سازمانی یا پشت ثبت احوال، محله سرچشمه سید آقا علی یامحله سر چشمه و احمد آباد.

پیدایش و توسعه شهر

در خصوص مبدأ و پیدایش شهر قروه و قدمت آن فعلاً سند محکم و قابل قبولی وجود ندارد.



توسعه شهر قروه

در خصوص توسعه شهر همان گونه که از مدارک پیداست، شهر قروه در حدود 70 یا 80 سال پیش قصبه ای بیش نبوده اما، به دلایلی چند به سرعت رشد یافته و از بسیاری آبادی های بزرگتر از خود پیش اُفتاده است از جمله عوامل توسعه و دلایل تغییر وضعیت قروه به شرح ذیل می باشد:

  • قرار گرفتن در مسیر جاده شوسه همدان به سنندج 
  • نصب تلگراف خانه که در واقع از جمله اصلی ترین عوامل تغییر چهره شهر محسوب می شود
  • موقعیت ممتاز و زمین های مستعد برای کشاورزی
  • آب و هوای خُنک در تابستان
  • وجود معادن سنگ با سنگ های مرغوب
  • افتتاح مدرسه انتصاریه (حافظ) در قصبه قروه نیز از جمله مهمترین و اساسی ترین عوامل محسوب می شود
با وجود این که تقریبا هم زمان با سایر بخش ها در اینجا مدرسه افتتاح می شود اما به واسطه سهولت ارتباط با مرکز کردستان و ایجاد زمینه از سوی اهالی و مرکزیت نسبت به دیگر بخش ها، قصبه قروه کم کم رشد یافته و شهرگرایی و مدنیت چهره خود را آشکار کرده است. تأسیس نمایندگی فرهنگ (آموزش و فرهنگ) از عوامل دیگر است که به تثبیت مرکزیت منجر شد. 
 
قریه قروه در سال 1339 به شهر تبدیل شد.
 
 
بنای اولین میدان قروه
میدان قدیم قروه

آثار تاریخی و باستانی قروه

مهمترین آثار باستانی این شهرستان عبارتند از:

  • امام زاده بابا گُرگُر
  • حمّام قصلان
  • پُل فرهاد آباد
  • غارهای گنجی
  • صخره های فرهاد تاش
و تعدادزیادی تپه باستانی می باشد که تعداد 44 اثر آن به ثبت میراث فرهنگی رسیده است.
 

آثار باستانی به ثبت رسیده شهرستان قروه 

  • مقبره بابا گُرگُر: قاجاریه، شماره ثبت 3486
  • پل فرهاد آباد: قاجاریه، شماره ثبت 2647
  • حمام قصلان: زندیه، شماره ثبت 2835
  • تپه محمود میمنت آباد: تاریخی ـ اسلامی شماره ثبت 3570
  • تپه کهریز: پیش از تاریخ، شماره ثبت 3571  
  • تپه سنگر: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3572  
  • تپه وینسار: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3574
  • روان تپه وینسار: اسلامی، شماره ثبت 3573
  • محوطه قلعه کهنه: تاریخی، شماره ثبت 3576
  • تپه پایین: پیش از تاریخ، شماره ثبت 3577
  • گورتپه: اسلامی، شماره ثبت 3578
  • تپه قایه: اسلامی، شماره ثبت 3579
  • سنجاق تپه: اسلامی، شماره ثبت 3580
  • ایروان تپه: اسلامی، شماره ثبت 3581
  • قبرستان: اسلامی، شماره ثبت 3582
  • تپه بایم ـ بادام: پیش از تاریخ ـ تاریخی، شماره ثبت 3583
  • تپه ده کهنه میمنت آباد: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3584
  • تپه یو خاری ـ تپه قلعه: پیش از تاریخ، شماره ثبت 3585
  • تپه چوخان تپه شرقی: تاریخی، شماره ثبت 3586
  • تپه قلعه: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3587
  • تپه جدا قایه چای: تاریخی، شماره ثبت 3588
  • تپه تاریخی دار بهرامی: تاریخی، شماره ثبت 3589
  • تپه لفطالی: اسلامی، شماره ثبت 3590
  • تپه قلعه قولر امیرانی: تاریخی، شماره ثبت 3592
  • تپه شهاب الدین : اسلامی، شماره ثبت 3593
  • غار و تپه کمره : هزاره اول و تاریخی، شماره ثبت 3595
  • قلعه بان قلوز: تاریخی، شماره ثبت 3569
  • تپه میری: تاریخی ، شماره ثبت 3597
  • تپه خیرویس: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3599
  • محوطه کهر و امام زاده قاسم: پیش از تاریخ ـ اسلامی، شماره ثبت 3600
  • تپه اسفند آباد: اسلامی ، شماره ثبت 3601
  • محوطه در و آسیاب قلعه خانم: اسلامی، شماره ثبت 3602
  • قلعه زیر زمینی شکوه آباد: اسلامی، شماره ثبت 3603
  • تپه وزیرآباد: اسلامی، شماره ثبت 3604
  • تپه سه قپان: اواخر هزاره دوم اسلامی، شماره ثبت 3606
  • تپه بر تب ـ ده بر: اسلامی، شماره ثبت 3607
  • میره تپه: اسلامی ، شماره ثبت 3608
  • تپه کنار روستا: پیش ازتاریخ، شماره ثبت 3663
  • تپه پیروز آباد: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3664
  • دوشان تپه: تاریخی، شماره ثبت 3665
  • تپه موالی: اسلامی، شماره ثبت 3598
  • تپه خان احمد خان: پیش ازتاریخ
  • تپه ده کهنه تازه آباد: تاریخی، شماره ثبت 3575
  • تپه سفید حصار: تاریخی ـ اسلامی، شماره ثبت 3594

اماکن متبرکه و آثار باستانی

بقعه بابا گُرگُر (امامزاده سید جلال الدین)

این بقعه در روستایی به نام «باباگُرگُر» (این تلفظ تُرکی یعنی بابا ببین ببین) در 24 کیلومتری قروه قرار دارد. این بقعه به امامزاده «سید جلال الدّین بن موسی الرضا ( ع )» مشهوراست که از نوادگان امام محمّد باقر است.
 
بنای مقبره روی صخره سنگی حاصل از آب و گازهای معدنی ساخته شده است. در گذشته ورودی بنا به صورت دیوار چینی از خشت و قلوه بود و پوشش چوبی داشت و اتاق مقبره دارای گنبد شلجمی بود. همچنین در ساخت گنبد از سنگ های لاشه ای محلی روی پایه های خشتی و سنگی استفاده شده بود.
 
اما در بازسازی هایی که در سال های اخیر صورت گرفته بنای ساختمان با استفاده از آجر و سیمان مرمت شده است. در پای بنا سوراخی به قطر 10 سانتی متر وجود دارد که بادی با سرعت زیاد و بوی تند گُوگرد از آن خارج می شود و با انداختن شی کوچک یا سکه ای در درون سوراخ از آن نیاز می گیرند. سپس دهانه سوراخ را محکم گرفته و پس از مدتی رها نمایید گاز در اثر تجمع با فشار زیادی خارج شده و محتویات درون سوراخ را به بیرون پرتاب  می کند. زائران را عقیده بر این است که در صورت پرتاب شدن شی، نیاز آن شخص بر آورده می شود.

در این محل چشمه های آهک ساز فراوان، برجستگی هایی را به وجود آورده که مشهورترین آن ها «اژدها» نام دارد. این پدیده حدود 300 متر طول، 5 متر ارتفاع و پهنایی بین 4 تا 7 متر دارد. در وسط سنگ اژدها شکاف طویلی وجود دارد. هر اندازه ارتفاع آن افزایش می یافته، پهنای شکاف به علت رسوب گذاری جدید، تنگ تر می شده است. مردم منطقه به این بقعه اعتقاد وافری دارند و در مورد سنگ که به شکل اژدهاست نقل قول های زیادی وجود دارد.

تاریخ دقیق ساخت بقعه مشخص نیست، ولی به روایت عده ای، پیش از دوره قاجار توسط معماران محلی ساخته شده است.
 
امام زاده سید جلال الدین

صخره معروف به اژدها در باباگرگر

حمام قصلان

حمام قصلان در روستای «قصلان» در مسیر دینور ـ زنجان، در 5 کیلومتری شمال قروه قرار دارد و تپه بزرگ باستانی آن از عملکرد وسیع شهری قصلان حاکی از دوره های تاریخی است. حمام بزرگ قصلان و برج آن در سال 1255 هـ.ق در روزگار "آصف اعظم" تعمیر شده تاریخ ساخت حمام احتمالاً مربوط به اواخر عهد زندیه و در زمانی است که "خسرو خان اول" به عنوان والی کردستان حکومت داشت.

این بنا دارای بخش‌های مختلفی نظیر هشتی، حمام سرد، هشتی و میان در، حمام گرم، خلوتی‌های خصوصی و عمومی،خزینه و تون است و تزیینات منخصر به فرد آهک بری با طرح‌های گیاهی، هندسی، انسانی و حیوانی درآن مشاهده می‌شود که در نوع خود با اهمیت و قابل مقایسه با حمام خان در شهر سنندج است.

حمام قصلان


تپه باستانی قصلان  
 
تپه قصلان مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قروه، بخش مرکزی، روستای قصلان واقع شده و این اثر در تاریخ 9 اردیبهشت 1382 با شمارهٔ ثبت 8524 به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این تپه بزرگ باستانی حکایت از عملکرد وسیع شهری آن در دوران تاریخی می کند.
 
به نظر می رسد که پس از پایان آخرین مرحله سکونت در تپه قصلان، آبادی به محوطه‌ای که اکنون آثار دیوارهای قطور برج و باروی آن در مساحتی 5/2 هکتار دیده میشود منتقل گردیده است. این روستا "در دژی" نام داشته و دارای برج، بارو، حمام و همچنین کاروانسرایی دایر در کنار حصار بوده است. 
 
این روستا در قدیم مرکز حکومت ناحیه قروه بوده است. در اطراف این تپه، بقایای قبوری به صورت پراکنده دیده می‏ شود.
 
دور نمای تپه قصلان
تپه باستانی قصلان

غار و صخره های تاریخی فرهاد تاش (وینسار)

در حدود 35 کیلومتری شرق شهر قروه، در فاصله سه روستای داشبلاغ، آقبلاغ و وینسار بر روی کوهی مرتفع، بقایای یک معدن بزرگ سنگ قرار دارد که از نظر نوع، اندازه و تراش سنگ دارای ویژگی های خاص و از اهمیت بسیار برخوردار است.

باور مردم برآن است که این سنگ ها به داستان شیرین و فرهاد ارتباط دارد. نوع حجاری و سفال های موجود در منطقه، احتمالاً به دوره ساسانی تعلق دارد. این منطقه در ایام بهار به عنوان تفرجگاه مورد استفاده مردم است. در ضلع شرقی همین کوه فرهادتاش، دهانه غاری وجود دارد که "اورل استین" مستشرق اروپایی هنگام بررسی منطقه غرب کشور، از این غار نام برده و ظاهراً نتوانسته وارد آن شود. حوالی منطقه فرهادتاش نمونه های فسیل دریایی زیادی وجود دارد. 
 
صخره های فرهاد تاش
دهانه غار فرهاد تاش
غار فرهادتاش
نمونه فسیل صدف دریایی



پل فرهاد آباد

این پل در 15 کیلومتری شمال غربی شهرستان قروه، در روستای فرهادآباد قرار دارد و در مسیر جاده قدیمی بیجار، روی رودخانه «بایتمر» احداث شده است. تاریخ ساخت پل به طور دقیق مشخص نیست و با توجه به شیوه معماری پل، به نظر می رسد که احتمالا از پل های دوران صفویه باشد.

این پل در زمان حکومت خسروخان اول مقارن با حکومت زندیه تعمیر و بازسازی شد و  فرهاد میرزای معتمدالدوله زمانی که حاکم کردستان بود آن را مرمت کرد؛ از این رو آن را پل فرهاد آباد می نامند.

ازآنجا که این پل توسط امیر علایی به دست تعمیر سپرده شد، به نام پل امیر نیز مشهور است. پل فرهاد آباد دارای 8 دهانه و 80 متر طول است. چشمه هایی که در وسط این پُل قرار دارد، بزرگ تر از دیگر چشمه ها است. نوع قوس به کار رفته در این پُل عموماً جناقی است.

تخریب و ویرانی پل در اثر سیلاب های بهاری در سال 1369 موجب شد که میراث فرهنگی استان، احیا و مرمت کامل پل را به انجام برساند. روستایی به نام "ویس مرید" از موقوفات این پل است.
 
پل فرهاد آباد
 
 
 
 
 
 
پیـونـدهـای سریـع
 
 
مقام معظم رهبریریاست جمهوری اسلامی ایرانسایت دولتاستانداری کردستاناوقافشهرداری سنندجمسابقات قرآن کریماداره کل اوقافمرکز ارتباطات مردمیسایت شهرستان بیجار
 
 
عضویت
 
 
 
 
 
 
 
اوقـات شـرعـی
 
 
اذان صبح: 4:40
طلوع آفتاب: 6:22
اذان ظهر: 13:28
اذان عصر: 18:36
غروب آفتاب: 20:33
اذان مغرب: 20:53
نیمه شب شرعی: 23:54
 
 
 
 
 
حـدیـث هفتـه
 
 
پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله):
 
أیُّمَا امْرِئٍ وَلِیَ مِنْ أمْرِ المُسْلِمِینَ وَلَمْ یَحُطْهُم بِما یَحُوطُ بِهِ نَفْسَهُ لَمْ یَرَحْ رائِحَةَ الجَنَّةِ.
 
هر کس بخشی از کار مسلمانان را بر عهده گیرد و در کار آن‌ها مانند کار خود دلسوزی نکند، بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد. 
 
 
 
 
 
اوقـاف شهـرستـان هـا
 
 
 
 
 
 

سنندج، بلوار جانبازان، سایت اداری، جنب اداره کل ثبت اسناد و املاک
تلفن‌ تماس : 3239215-0871  ,  3241971-0871    فکس : 3291504-0871    کد پستی : 34431-66168

Powered By JiroCMS